Zon en zonnebank

zonnebank


Maar de beste manier om een optimaal vitamine D te bereiken is wel het regelmatig kort zonnen en blootstellen van de huid aan UVB straling. Een overdosering vitamine D door zonnen is onmogelijk gebleken. De huid en het lichaam zijn uitstekend in staat zoveel vitamine D te maken als nodig is en niet meer dan dat. Er zijn verschillende effecten die dat regelen o.a. het melanine dat de productie van vitamine D bij meer zon afremt. Maar er zijn ook nog enkele ander factoren.

Het probleem is uiteraard het risico op huidkanker. Dat treedt vooral op door een onregelmatige en vaak kortdurende hoge blootstelling aan UVB stralen. Vandaar ook dat huidartsen pleiten voor een regelmatige en korte blootstelling. Probleem daarbij is dat Nederland niet het klimaat heeft om daarmee het hele jaar door een optimaal vitamine D te garanderen. Daardoor is de verleiding groot om, als er dan een paar dagen zon is, hier onvoorzichtig mee om te gaan om toch vooral de bruine teint te krijgen.

Er is echter wel een andere oplossing te bedenken. Het ouderwetse zonnebanken dat vroeger bij kinderen werd toegepast zou in een nieuw jasje kunnen worden gegoten. Daarbij zou het streven moeten zijn een dagelijkse, twee-dagelijkse of misschien zelfs een of twee wekelijkse blootstelling aan een geringe hoeveelheid vitamine D d.m.v de zonnebank. Probleem was de uitvoerbaarheid en daarnaast willen we niet dat iedereen een zonnebank aanschaft en daar vervolgens dagelijks te lang onder gaat liggen. Er zijn alternatieven te bedenken. Het is technisch mogelijk om bijvoorbeeld tijdens het douchen bij het aanzetten ook een UVB lamp in de wand te activeren, die uitschakelt bij het uitzetten van douche. En die daarnaast een niet te regelen tijdsslot kent van maximaal 5-10 minuten of nog veel korter. Datzelfde principe kan ook op andere plaatsen worden toegepast, zodat de blootstelling aan UVB regelmatig is, van een korte duur en daarmee geen verhoging van het risico op huidkanker oplevert. Maar ook het zonnebanken zelf kan een mogelijkheid zijn. De meeste lampen bevatten duidelijk minder UVB straling dan het natuurlijke percentage in de zomer op een zonnige dag. Door de regelmatige blootstelling zal zelfs een licht beschermend effect gaan optreden tegen een tijdelijk hogere blootstelling aan UVB, zoals tijdens vakantie of in de zomerperiode op zonnige dagen. Dat is immers wat huidartsen en experts ons voorhouden als we gaan zonnen, dus er is geen enkele logica om te denken dat dat bij het zonnebanken anders zal zijn. Misschien moet nog worden gekeken naar het UVA, maar als het zonadvies van het KWF luidt dat we dagelijks een 15-30 minuten onbeschermd de huid moeten blootstellen aan de zon is er geen enkele reden te bedenken waarom de zonnebank meer risico oplevert. Daarbij verandert de motivatie voor zonnebanken van cosmetisch naar medisch, net zoals dat 50 jaar geleden ook het geval was.

Om dit te bereiken is uiteraard veel meer onderzoek nodig, maar het belangrijkste is dat er de wil is om het te onderzoeken en daarmee de oude geloofsovertuigingen of dogma’s los te laten, waarbij wordt gepredikt wordt dat elke UVB straal dodelijk zou zijn. We kunnen ook proberen de goede eigenschappen van UVB zoveel mogelijk te gebruiken en de bescherming ertegen op een natuurlijke wijze te vergroten. Bovenstaande manier is zo’n mogelijkheid, waarmee we onze natuurlijke beschermingsmogelijkheden een beetje dichter bij het niveau brengen die de donkere rassen van nature hebben.

Daarnaast moeten we dus ernstig oppassen met besluiten die op eenzijdige emotie zijn gebaseerd, zoals het recente besluit in Duitsland om zonnebanken bij jongeren te verbieden bij wet. Datzelfde geldt voor het bij wet verlagen van het UVB percentage in lampen. Eerst moet er verder onderzoek plaatsvinden, voordat we opnieuw een maatregel invoeren die achteraf volledig onjuist blijkt te zijn en alleen meer risico op gezondheidsschade oplevert. Hoezeer dat mis kan gaan laat het zonadvies van het KWF wel zien en de gelijktijdige maatregel om levertraan af te schaffen. Een volledig vergelijkbare situatie is aanwezig bij jodium, waarbij het gebruik van (jodiumhoudend) zout in de keuken is afgeleerd, het percentage zout in brood met meer dan 50% is verlaagd en zout in alle andere producten (chips, pizza etc) niet jodiumhoudend is. Ook hier is het kind met het badwater weggegooid en hebben die maatregelen bijgedragen aan het bestaan van jodiumtekort onder 56% van de Europeanen. Niet alles wat men vroeger heeft onderzocht is bij voorbaat slecht en niet elke verandering is een verbetering. Hooguit een verbetering voor de status van degenen die weer iets nieuws bedenken. Bezint voor gij begint is ook in het geval van maatregelen tegen zonnebank gebruik van toepassing.

2 reacties op “Zon en zonnebank

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>