Introductie

De geschiedenis van het vitamine D

Vitamine D wordt sinds jaar en dag verbonden met de Engelse Ziekte en de botten. Vitamine D is pas rond 1928 ontdekt en was het vierde vitamine waarvan het bestaan werd aangetoond. Na vitamine A, B en C werd het dan ook vitamine D genoemd.
De functie van vitamine D werd vooral gekoppeld aan de botopbouw en kalkopname uit onze voeding. Niet zo vreemd als we ons realiseren dat het vooral werkte om Engels Ziekte te voorkomen. In die tijd was dat een veel voorkomende aandoeining, die bij grote hoveelheden kinderen, maar ook volwassenen (dan heet het osteomalacie) aanwezig was.Onduidelijk is waarom deze aandoeing juist aan het einde van de 19e eeuw-begin 20e eeuw vaker werd gezien dan daarvoor, alhoewel de ziekte al in 1650 werd beschreven. Sommigen beweren dat de indsutriele ontwikkeling daarvoor verantwoordelijk was, anderen zeggen dat het veranderen van werkomgeving de oorzaak was. In die tijd ging men meer in fabrieken werken en kwam men daardoor minder in de zon.
Dat is echter niet de hele verklaring. Er zijn gebieden en groepen aan te wijzen waar voldoende zonlicht is en Engelse Ziekte zich toch kan ontwikkelen. Mogelijkerwijs spelen ook andere (voedings) factoren een rol.

Deltaplan voor Engelse Ziekte

Vanaf het moment dat men zich realiseerde dat vitamine D de Engelse Ziekte kon voorkomen, werd besloten de ziekte middels preventieve internationale programma’s te bestrijden. Die bestrijding gebeurde op 2 manieren.

Zonnebanken

uvb-therapie-vitamine-d-4-1938-uk-spiegel

Enerzijds werden in die tijd grote groepen kinderen blootgesteld aan kunstmatig UVB licht, te vergelijken me thet huidige zonnebanken. Echter met dat verschil dat de huidige zonnebank lampen minder UVB straling bevatten dan de lampen die in die tijd werden gebruikt. Over huidkanker maakte men zich toe niet echt druk, waarbij het opmerkelijk is dat nooit is aangetoond dat die generatie veel meer huidkankers ontwikkelden.

Levertraan
levertraan-spiegel

De andere methode werd enige tijd later gevonden, het levertraan. Het wordt gemaakt uit de levers van de kabeljauw. In die beginperiode bestond er na de productie geen aanvullend zuiveringsproces om het aanweizge vitamine A en D kunstmatig te verlagen. Dat gebeurt tegenwoordig wel en vandaar dat de ouderwetse levertraan niet valt te vergeljken met de huidige levertraan of visoliecapsules. Per eetlepen was ongeveer 2000IE vitamine D aanwezig. De huidige aanbevolen dagelijkse hoeveelheid is 200IE, slechts een tiende van vroeger.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *